Όταν ένας μαστός κοκκινίζει, πρήζεται και ζεσταίνεται, η πρώτη σκέψη των περισσότερων γυναικών είναι μια λοίμωξη. Τις περισσότερες φορές αυτό ισχύει. Υπάρχει όμως μια σπάνια μορφή καρκίνου που μοιάζει πολύ με φλεγμονή και γι’ αυτό συχνά αργεί να αναγνωριστεί. Αυτό το άρθρο εξηγεί ποια σημάδια αξίζει να προσέξετε, γιατί η εικόνα μπερδεύει και πώς γίνεται η διάγνωση.
Τι είναι και πόσο συχνός είναι
Σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου των ΗΠΑ (NCI), ο φλεγμονώδης καρκίνος του μαστού αντιστοιχεί περίπου στο 1% έως 5% όλων των καρκίνων του μαστού στις ΗΠΑ. Είναι μια επιθετική μορφή: τα καρκινικά κύτταρα φράζουν τα λεμφαγγεία του δέρματος του μαστού και αυτό προκαλεί την κόκκινη, πρησμένη όψη που θυμίζει φλεγμονή. Γι’ αυτό πήρε και το όνομά του, παρότι δεν πρόκειται για λοίμωξη.
Ένα χαρακτηριστικό που τον ξεχωρίζει από τις συνηθισμένες μορφές είναι ότι συχνά δεν υπάρχει ψηλαφητό ογκίδιο. Έτσι, μια γυναίκα που ελέγχει τον μαστό της ψάχνοντας «μάζα» μπορεί να μη βρει τίποτα, ενώ το δέρμα αλλάζει εμφανώς.
Τα σημάδια στο δέρμα και στον μαστό
Το NCI και η Mayo Clinic περιγράφουν ένα σύνολο αλλαγών που εμφανίζονται συνήθως σε έναν μόνο μαστό:
- ροζ, κόκκινο, μωβ ή μελανιασμένο χρώμα στο δέρμα του μαστού,
- βαθουλώματα ή πτυχώσεις στο δέρμα που θυμίζουν φλούδα πορτοκαλιού,
- γρήγορη αύξηση του μεγέθους του μαστού, αίσθημα βάρους ή πάχυνσης,
- ασυνήθιστη ζέστη, ευαισθησία, πόνο ή αίσθημα καψίματος,
- θηλή που πλαταίνει ή γυρίζει προς τα μέσα,
- διογκωμένους λεμφαδένες στη μασχάλη ή κοντά στην κλείδα.
Το πιο κρίσιμο στοιχείο είναι η ταχύτητα. Η Mayo Clinic αναφέρει γρήγορη αλλαγή στην εμφάνιση του ενός μαστού μέσα σε λίγες εβδομάδες, και το NCI σημειώνει ότι τα συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται γρήγορα. Πολλές γυναίκες αναζητούν φωτογραφίες στο διαδίκτυο για να συγκρίνουν την εικόνα τους, όμως η όψη διαφέρει από άτομο σε άτομο και μόνο η κλινική εξέταση μπορεί να δώσει απάντηση.
Γιατί μπερδεύεται με τη μαστίτιδα
Κοκκινίλα, ζέστη, πρήξιμο και πόνος είναι και τα κλασικά σημάδια της μαστίτιδας ή άλλης λοίμωξης του μαστού. Όπως σημειώνει το Johns Hopkins Medicine, ο φλεγμονώδης καρκίνος εμφανίζεται με συμπτώματα παρόμοια με μια λοίμωξη του μαστού, κάτι που κάνει τη διάγνωση πιο δύσκολη. Γι’ αυτό είναι συνηθισμένο η πρώτη αντιμετώπιση να είναι αντιβίωση.
Το σημείο που κάνει τη διαφορά είναι η εξέλιξη μετά τη θεραπεία. Το Johns Hopkins συστήνει: αν η φλεγμονή δεν βελτιωθεί μετά από μία εβδομάδα αντιβίωσης που έδωσε ο γιατρός, κλείστε αμέσως ραντεβού με ειδικό μαστού. Η Mayo Clinic λέει κάτι αντίστοιχο: αν έχετε λάβει θεραπεία για λοίμωξη του μαστού και τα συμπτώματα συνεχίζονται, επικοινωνήστε με τον γιατρό σας. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε επίμονη κοκκινίλα είναι καρκίνος, σημαίνει όμως ότι χρειάζεται περαιτέρω έλεγχος.
Πώς γίνεται η διάγνωση
Η διάγνωση ξεκινά με κλινική εξέταση του μαστού και συνεχίζει με απεικόνιση. Το NCI αναφέρει μαστογραφία, υπερηχογράφημα μαστού ή μαγνητική τομογραφία μαστού. Επειδή συχνά δεν υπάρχει ογκίδιο και το πάχος του δέρματος αλλάζει, η μαστογραφία μόνη της δεν αρκεί πάντα.
Η επιβεβαίωση γίνεται με βιοψία, είτε από τον ιστό του μαστού (core biopsy) είτε από το δέρμα (punch biopsy), όπως περιγράφει το Johns Hopkins. Στο υλικό της βιοψίας γίνονται και έλεγχοι βιοδεικτών, για παράδειγμα ορμονικοί υποδοχείς και HER2, που βοηθούν στον σχεδιασμό της θεραπείας. Για να φανεί αν η νόσος έχει επεκταθεί, χρησιμοποιούνται εξετάσεις όπως το PET/CT.
Περισσότερες πληροφορίες για τα χαρακτηριστικά, τη σταδιοποίηση και την αντιμετώπιση της νόσου υπάρχουν στο αναλυτικό άρθρο για τον φλεγμονώδη καρκίνο του μαστού από χειρουργό μαστού, όπου περιγράφονται και οι αλλαγές στο δέρμα που βλέπει ο γιατρός στην κλινική εξέταση.
Σταδιοποίηση και θεραπευτική προσέγγιση
Κατά το NCI, ο φλεγμονώδης καρκίνος του μαστού κατά τη διάγνωση είναι είτε σταδίου III είτε σταδίου IV. Η θεραπεία είναι πολυπαραγοντική και σχεδιάζεται από ομάδα ειδικών. Το Johns Hopkins περιγράφει τη συνήθη σειρά: χημειοθεραπεία πριν από το χειρουργείο (νεοεπικουρική), μαστεκτομή, ακτινοθεραπεία και, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του όγκου, ορμονοθεραπεία ή στοχευμένη θεραπεία για τους HER2 θετικούς όγκους. Το ακριβές πλάνο εξαρτάται από τα αποτελέσματα της βιοψίας και της σταδιοποίησης και το αποφασίζει ο θεράπων γιατρός.
Όσον αφορά την πρόγνωση, το NCI δίνει πενταετή σχετική επιβίωση περίπου 53% όταν η νόσος είναι περιοχική και περίπου 22% όταν υπάρχουν απομακρυσμένες μεταστάσεις. Πρόκειται για στατιστικά στοιχεία πληθυσμού από το παρελθόν. Δεν προβλέπουν την πορεία μιας συγκεκριμένης ασθενούς, ενώ οι θεραπείες εξελίσσονται.
Ποιες γυναίκες επηρεάζονται συχνότερα
Η Mayo Clinic αναφέρει ότι η νόσος διαγιγνώσκεται συχνότερα σε γυναίκες στις δεκαετίες των 40 και των 50 ετών, ενώ ως παράγοντες κινδύνου περιγράφει και την παχυσαρκία. Το Johns Hopkins σημειώνει ότι είναι πιο συχνός σε νεότερες γυναίκες. Η ηλικία πάντως δεν αποκλείει τη νόσο, γι’ αυτό τα σημάδια αξίζει να αξιολογούνται σε κάθε ηλικία.
Τι να κρατήσετε
Κοκκινίλα και πρήξιμο στον μαστό είναι συνήθως κάτι αθώο. Αν όμως οι αλλαγές εμφανίζονται γρήγορα, αφορούν τον έναν μαστό, το δέρμα μοιάζει με φλούδα πορτοκαλιού ή η εικόνα δεν βελτιώνεται μετά από αντιβίωση, μη περιμένετε. Μια επίσκεψη σε ειδικό μαστού και οι σωστές εξετάσεις είναι ο μόνος τρόπος να ξεκαθαρίσει τι συμβαίνει. Το άρθρο αυτό είναι ενημερωτικό και δεν αντικαθιστά την ιατρική εξέταση.
Πηγές
- National Cancer Institute, Inflammatory Breast Cancer. https://www.cancer.gov/types/breast/ibc-fact-sheet
- Mayo Clinic, Inflammatory breast cancer – Symptoms and causes. https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/inflammatory-breast-cancer/symptoms-causes/syc-20355413
- Johns Hopkins Medicine, Inflammatory Breast Cancer. https://www.hopkinsmedicine.org/health/conditions-and-diseases/breast-cancer/inflammatory-breast-cancer
Βρήκατε κάτι λάθος;
Αν κάποιο στοιχείο εδώ έχει αλλάξει ή είναι ανακριβές, η διόρθωση αξίζει περισσότερο από το αρχικό κείμενο.
Στείλτε μας διόρθωση


